Graffiti artist Resto

In België is veel leegstaand industrieel erfgoed omdat er weinig wordt gesloopt en nog minder wordt gerestaureerd. Krakers, urbex fotografen en graffiti artiesten maken gretig gebruik van de fotogenieke, mysterieuze locaties. Enkele werken van graffiti spuiter ‘Resto‘ vielen mij op. Niet alleen in België trouwens, want graffiti artiesten laten zich geen grenzen opleggen natuurlijk.

Deze Belgische artiest Resto gebruikt namelijk meerdere malen vreemde auto’s als lijdend voorwerp.  Cartoonesk oogt zijn werk, waarbij een link naar de Amerikaanse Hot Rod en Car Culture zichtbaar is. Zonder direct Hot Rods te zien zoals we die daar kennen.

Wel zie je naast de stijl vooral ook de opgevoerde motoren uit de motorkappen puilen. Opvallend voor een land waar je aan auto’s nauwelijks iets mag aanpassen door strikte regels omtrent motortuning.

Het werk van Resto oogt doorgaans kleurrijk, bizar en grappig. Een schril contrast met de leegstaande panden, betonnen muren en oersaaie gesloten zijgevels waar ze op zijn gespoten. Een uitzondering vormt dit grijze busje hieronder.

Het mooie van graffiti is dat er vaak wordt samengewerkt. Niet alleen zijn er de ongeschreven regels binnen het graffiti wereldje (wanneer mag je over andermans ‘werk’ heen spuiten en wanneer niet?), ook zie je iets wat je in weinig andere vormen van kunst ziet. Men vult elkaar letterlijk aan. Hieronder zie je het werk van enkele graffiti artists die samen met Resto enorm grote, kleurrijke graffiti hebben opgezet. Zo is dit werk samen gemaakt met Buë.

Zelf houd ik enorm van architectuur en oude gebouwen en veel graffiti vind ik simpelweg asociaal. Tags voegen niets toe en artistiek, mooi of maatschappelijk betrokken oogt ’t veelal niet. Territoriumdrift verafschuw ik, want dat is iets voor beesten. Wij leven in een wereld waarin we dingen delen en daarom hink ik op twee gedachten. Stellen wij onze muren beschikbaar aan kunstenaars, zoals deze Resto? Moet graffiti verboden worden? Moet je graffiti legaliseren, omdat het kunst is?

Volgens mij moet je het vooral zo laten zoals ’t is. De spanning is één van de drijfveren voor dit soort kunstenaars om door te gaan met hun werk en zichzelf te blijven ontwikkelen. Als het resultaat uiteindelijk gewaardeerd wordt en een werk mag blijven, dan voegt dat iets toe aan onze wereld. Tegenwoordig wordt die waarde zelfs in geld uitgedrukt.

In steden als London gaan stukje bespoten muur voor hoofdprijzen weg. Graffiti artiesten worden beroemd en trekken verzamelaars. Het werken in opdracht is dan ook iets dat veel graffiti artiesten voorziet van een inkomen.  Daar is niets mis mee, maar soms slaat men door, zoals zovaak bij verzameldrift. Pure speculatie verpest de markt. De wereldberoemde Bansky heeft een prachtige, ironische film gemaakt over het vercommercialiseren van graffity als kunst voor de happy few.

Hieronder zie je tenslotte nog het resultaat van de samenwerking tussen Zosen, Kenor, Gola, Ualicio, Never2501 en Resto. Dit werk is gemaakt te Bassano del Grappa in Italië. Zoek resto’s auto.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Graffiti, Streetart, Urban Art

Een Reactie op “Graffiti artist Resto

  1. Jelle Reith

    Hallo,
    Ik wil dit artikel graag gebruiken voor mijn profielwerkstuk over Streetart, maar ik heb daarvoor informatie over de auteur nodig. Kunt U misschien een reactie plaatsen met Uw naam en motivatie om dit artikel te schrijven?
    Groet Jelle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s