Categorie archief: Fotografie

Juul Hondius

Juul Hondius. Motion 2002.

 

Dit is de foto Motion van Juul Hondius uit de collectie van Han Nefkens. Het is geen roadmovie, maar een stel vluchtelingen die zich verplaatsen ter voet, in bussen of in dit geval ook met de auto. Het beeld is in scene gezet, maar zoals zoveel van Hondius’ werk, gebaseerd op de werkelijkheid. Juul zelf noemt het ‘factions’ en hij dwingt de kijker om zich af te vragen wat hij ziet en ons te confronteren met onze verwachtingen die hoogstwaarschijnlijk vol zitten met cliché’s, al dan niet gevormd door de media.

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Fotografie

“Stranded” fotoserie van Amy Stein

amy-stein-01

Amy Stein fotografeerde in de afgelopen zeven jaar gestrande automobilisten in de VS. De één wacht wanhopig op hulp, de ander probeert zichzelf en eventuele medepassagiers te vermaken.

“Stranded” is een fotoserie die middels autopech als metafoor duidelijk probeert te maken dat het Amerikaanse denken sinds de overstromingen in New Orleans is veranderd. Hulp is niet meer vanzelfsprekend, zelfredzaamheid is belangrijker geworden dan ooit. De ineenstorting van vanzelfsprekendheid is goed zichtbaar op de foto’s. Daar waar de één juist het geluk nastreeft na tegenslag wordt de ander juist verdrietig.

Stein heeft zich laten inspireren door het werk van fotografen Robert Frank, Stephen Shore en Joel Sternfeld die ook onderweg foto’s maakten. Daar waar de heren kozen voor de reis, kiest Amy voor de onderbroken reis. De auto staat hier symbool voor hetgeen waar het voorheen allemaal draaide, geld verdienen. Dat gaf zekerheid.

De reis staat volgens haar daarom voor de flow waarin iedereen werd meegesleurd en als je kopje onder ging, had je pech. Als de sleur opeens massaal doorbroken wordt ontstaat er vrijheid, rust en ruimte, maar dat wordt niet door iedereen gezien. De enkeling die dat wel ervaart toont aan dat het bij tegenslag vooral aankomt op karakter. En karakter heeft de VS nodig volgens Amy Stein. Dat maakt haar fotoserie goed duidelijk. Op karakter kun je bouwen en vertrouwen, bij iedere tegenslag opnieuw.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Fotografie

Fotografie: Toen en nu

In hoeverre lijkt onze wereld op die van vroeger? Aan de hand van oude foto’s kun je een hoop herleiden. Landschap, gebouwen en natuurlijk auto’s zijn na vele decennia aan verandering onderhevig. Economische vooruitgang, oorlogen en natuurrampen versterken de transformatie. Desondanks blijft het velen fascineren wat er zoal de tand des tijds heeft overleefd.

Meerdere fotografen houden zich bezig met het vinden van de exacte locatie en camera instellingen zoals ze op een oude foto hebben aangetroffen. Ze maken een nieuwe foto waarin ze een oude foto voor de lens houden, of deze achteraf op de computer invoegen.  Fotografen die dit doen hebben zich verzameld op Flickr. Hieronder vind je een selectie van foto’s waarop auto’s een hoofd- of bijrol vervullen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Fotografie, Moderne Kunst

Art-Toys fotograaf Brian McCarthy

Brian McCarthy is een fotograaf die de grens tussen kunst en commercie bewust laat vervagen. Naast zijn herkenbare, cartooneske manier van fotografie en bijbehorende nabewerkingen in de studio is hij inmiddels bekend als regisseur/producer. Zijn werk omvat onder andere film, animatie, commercials en muziekclips.

Binnen de fotografie heeft hij een gerespecteerde positie ingenomen in de Art-Toy beweging, dat zijn oorsprong heeft aan het eind van de jaren ´70 in Los Angeles, dat toen bekend stond als de Lowbrow Art Movement. Lowbrow is een stroming uit de underground scenes zoals comics, hot rod, punk en street art. Humor en sarcasme spelen daarin een belangrijke rol en dat zie je ook terug in  het moderne werk van McCarthy. Zijn speelgoed speelt de hoofdrol, maar er is ook een bijrol weggelegd voor straatcultuur en daar horen natuurlijk auto´s bij.

In de Art-Toy beweging wordt gebruikt gemaakt van vinyl, resin en pluche om het ´speelgoed´ te maken. Brian fotografeerde o.a. ontwerpen van Mark Ryden, Gama-Go, Frank Kozik, FriendsWithYou, Tim Biskup, Amanda Visell, Attaboy en andere kunstenaars. Naast zijn fraaie websites is er ook een boek van McCarthy verschenen, die de moeite waard is als dit onderwerp je aanspreekt, met zo´n 100 foto´s erin.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Fotografie, Moderne Kunst

Andrew Bush: Vector Portraits

Enkele jaren achtereen reed fotograaf Andrew Bush met een camera aan zijn rechter zijruit in en rond Los Angeles. Met snelheden van rond de 100 km/u fotografeerde hij bestuurders rechts van hem. Hij maakte aantekeningen om plaats, snelheid en tijdstip vast te leggen en publiceerde 66 van deze foto’s in zijn boek ‘Drive’. Deze serie foto’s noemde hij Vector Portraits, maar daarmee kwam geen einde aan zijn fascinatie voor mensen in auto’s.

Enerzijds zijn bestuurders die alleen in een auto zitten onbewust bezig met hun eigen ding; van neuspeuteren, vloeken, tot vals meezingen met muziek op de radio. Anderzijds zijn ze erg zichtbaar voor de buitenwereld, alsof ze in een etalage van hun eigen territorium zitten. Juist die paradox heeft Bush geïntrigeerd en vastgelegd op camera vanuit zijn eigen rijdende privé domein.

Andrew, geboren te St. Louis in 1956, heeft fotografie gestudeerd aan de Yale University. Na zijn verhuizing naar Los Angeles, de stad waar je beter dakloos, dan autoloos kunt zijn, greep het hem aan dat de mensen op de rijstrook naast je erg dichtbij zijn, maar dat je nooit en te nimmer met ze zult communiceren. Het vervreemdende effect van die anonimiteit was voor Andrew opeens goed voelbaar.

Cultuurverschil

Intussen heeft hij ook op dezelfde manier gefotografeerd in steden als Moskou en Rome, waarbij hij duidelijke cultuurverschillen heeft ervaren. Russen zijn stoïcijns en Italianen reageren (iets té) enthousiast op de camera.

In de loop der jaren heeft Bush zijn Honda CR-V flink de sporen moeten geven als mensen hun privacy wilden beschermen en op hem de achtervolging inzetten. Ondanks zijn pogingen om te ontkomen, heeft het ook menig fotorolletje gekost. Communiceren bleek dus opeens wel mogelijk, maar dan ’t liefst zonder woorden…

Zelfportret

Andrew gebruikte jarenlang zijn auto als rijdende fotostudio. Hij is dus zelf niet anders dan de lijdende voorwerpen op zijn foto’s. Een zelfportret hadden wij dan ook graag gezien.

Sinds jaar en dag wordt de serie Vector Portraits gebruikt bij allerhande tentoonstellingen in de VS en Europa. Nog niet eerder waren deze foto’s te zien in Nederland, maar als je snel bent kan dat nu wel. Tot en met 12 mei 2012 is een deel van deze fotoserie te zien in Amsterdam bij Galerie Wouter van Leeuwen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Expositie, Fotografie

Matthew Porter laat muscle cars vliegen

Bo en Luke, beter bekend als de Dukes of Hazzard, vlogen met hun General Lee over wegblokkades, niet afgebouwde bruggen en flinke valleien. Dit fenomeen sprak menig jeugdig televisiekijker aan, mijzelf incluis. Ze sprongen zó hoog en zó ver dat het bijna niet waar kon zijn, maar als kind geloofde je natuurlijk in je helden. Ook al zag je de auto soms bij de landing in twee stukken breken, ze reden daarna gewoon door met een onbeschadigde auto alsof er niets was gebeurd. Helden kunnen dat, punt.

Naast de Dukes waren er natuurlijk ook nog (cult)films zoals Bullit (gespeeld door Steve McQueen) en Vanishing Point. In Bullit zag je de Mustang Fastback en Dodge Charger letterlijk door de straten van San Francisco vliegen tijdens een  legendarische achtervolging. Vanishing Point toonde hoe rebels, stoer en ‘realistisch’ het is als je met een Dodge Challenger een achtervolging uitlokt tegen andere Mopars (van de Politie). De “vlucht” die deze auto maakte was niet zo succesvol als de jumps van de Dukes en Bullit, want zowel de auto als bestuurder Kowalski verongelukten.

Matthew Porter hield kennelijk meer van de actie zonder al te zware gevolgen. Hij is geboren te Pennsylvania in 1975 en is afgestudeerd als bachelor en master in Advanced Photographic Studies aan Bard en het bijbehorende International Center of Photography. Hij werkte mee aan diverse (kunst)magazines en geeft les aan de universiteit van Maine en het International Center of Photography. Hij woont intussen in Brooklyn en dingt sinds zijn studietijd regelmatig mee om prijzen van fotografie wedstrijden en andere awards die met fotografie samenhangen. Ook zijn profiel lijkt dus niet helemaal wat het lijkt, want je verwacht van deze man geen rebelse fotografie vol muscle cars.

Matthew Porter heeft zich duidelijk door laten inspireren door de Dukes of Hazzard en Bullit toen hij in 2005 begon met zijn fotoserie waarin muscle cars hoog door de lucht lijken te vliegen. Sindsdien zijn er diverse foto’s met dit thema van zijn hand verschenen en ze worden regelmatig tentoongesteld in musea en galerieën, net als zijn overige werk trouwens. In deze serie draait het om typische landschapsfotografie waarin het steeds lijkt alsof er kwajongens in fraaie, snelle Amerikaanse auto’s, heuse pk-wedloop iconen uit de jaren ’70, precies op het juiste moment de foto komen ‘verpesten’. Ze hangen hoog in de lucht en doorbreken daarmee het fraaie plaatje dat je zonder hen aanwezigheid zou zien. Het levert voor de fans herkenbare beelden op.

Het is niet de eerste en enige keer dat Porter de muscle car centraal stelt in zijn werk. Hij maakte onder andere ook een serie foto’s over superchargers en burnouts. In tegenstelling tot de vliegende muscle car’s zijn die foto’s vrij vanzelfsprekend. Porter ontstijgt zijn eigen werk dus pas echt als de auto’s het luchtruim verkiezen en daarmee wordt je eigen fantasie meegezogen naar een tijd waarin je als kind nog geloofde dat alles waar was wat je zag. Ook al wist je soms beter. Nu weet je dat er voor deze fotoserie geen echte muscle cars zijn opgeofferd, yihaa!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Fotografie