Categorie archief: Objecten

Heidelberg Project (Saab 96 Art Car)

Detroit is een boeiende en fotogenieke stad. De verpaupering, het verval en de criminaliteit zijn overal zichtbaar en hebben de stad er niet beter op gemaakt. Bewoners van Suburbia kunnen wel een sprankje hoop gebruiken, zeker nu de autoindustrie Motown heeft verlaten. Er is hoop, want er ontstaan nieuwe initiatieven en jonge professionals hebben de stad herontdekt.  Wellicht dat het Heidelberg Project een klein zetje heeft gegeven.

In 1986 begon de kunstenaar Tyree Guyton met familie en buurtbewoners aan een levendig kunstproject rond zijn ouderlijk huis in Heidelberg Street. De vrijstaande huizen in de straat waren in verval geraakt, de criminaliteit rees de pan uit (3 broers van Tyree werden doodgeschoten). Nu is het Heidelberg Project één van de bekende toeristische trekpleisters van Detroit, dit jaar bestaat het kunstproject 25 jaar en dat wordt gevierd.

Tweede leven als kunstobject

Toeristen, groepen scholieren en kunstliefhebbers kunnen genieten van een vrolijk geheel, opgebouwd uit vanalles dat sinds 1986 voorhanden was.  Oude kleding, afgedankte schoenen, speelgoed, winkelwagentjes een hoop verf en oude bouwmaterialen werden beschilderd, beplakt en in een langdurig creatief proces omgetoverd tot kunst (en kitsch). Ook de huizen en wrakken van bussen en auto’s kregen een tweede leven als objecten die een geheel vormen met de rest.

Het geheel oogt op een vriendelijke wijze rommelig, maar het inspireert velen die Heidelberg Street bezoeken. Loop een paar meter de straat door en je ziet de vergane glorie zoals het sinds 1986 ook al zichtbaar was, maar de mensen beginnen langzaam aan waarde te hechten aan hun straat, hun tuin en hun huis. Aan het einde van de straat zijn nieuwe projecten en knapt de buurt zichtbaar op, kijk maar eens met Google Streetview. Het Heidelberg Project inspireert en stimuleert anderen om de toekomst zonniger tegemoet te zien.

Voor de Saab 96 die naast het ouderlijk huis van Guyton stond was weinig hoop meer. Restauratie van dit soort auto’s was en is voor bewoners van Motown geen vanzelfsprekendheid. De Saab 96 stond simpelweg weg te rotten, zoals zoveel auto’s dat in Amerika en Canada doen op het terrein van hun baasje.

Koperdieven

Tyree beplakte de Saab 96 met koperen platen, en munten (Pennies). Ze zitten vast met lijm en de auto staat er al jaren, dus er zijn wat muntjes ‘afgevallen’. De Saab heeft de uitstraling van een heuse Rat Look, een rage die pas de laatste jaren echt populair is. Dat komt onder andere door de White wall banden, evenals de verweerde lak en lijmresten die tussen het koper door zichbaar zijn. De voorbumper is verwrongen en roestig, de radiateur heeft, door de grill heen gezien, zijn beste tijd gehad. De wieldoppen hebben vliegroest.

Door de druppelvorm van het originele ontwerp heeft auto een nog organischer geheel gekregen, die met alle objecten en kleurrijke huizen op de achtergrond goed past in zijn omgeving.

Deze Saab 96 is inmiddels een cult-object geworden. Noem het kunst, noem het zonde van de auto, Tyree Guyton’s creatie trekt wel Saabliefhebbers naar Detroit en dat heeft zelfs General Motors niet voor elkaar gekregen.

Zoek alle auto’s:

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Art Cars, Moderne Kunst, Objecten, Streetart, Urban Art

Ralph Lauren heeft één van de meest bijzondere autocollecties ter wereld. Ook al noemt hij zichzelf geen verzamelaar, hij zorgt met oog voor detail dat zijn collectie in meer dan perfecte staat verkeert en derhalve is de buitenwereld nauwelijks een blik gegund. Of je moet naar alle concoursen gaan waar Ralph zijn topstukken heen stuurt om mee te dingen in categorieën als ‘best car of the show’, ‘best Bugatti’, of ‘best restored’.

Van 28 april tot 28 augustus kun je in Parijs toch eens zijn collectie van dichtbij bewonderen, want dan zijn 17 van zijn auto’s te gast op de tentoonstelling ‘The Art of the Automobile: Masterpieces from the Ralph Lauren Collection’. De tentoonstelling wordt georganiseerd door het Musée des Arts Décoratifs in Parijs.

De collectie van Lauren omvat diverse auto’s uit meerdere perioden en daarom vindt men dat deze collectie een bijzonder archief is van de beste en mooiste auto’s uit de auto(sport)geschiedenis.  Normaal gesproken staan de auto’s keurig verborgen in de prachtige garage D.A.D., vernoemd naar de drie zonen van Lauren; David, Andrew en Dylan.

Ralph Lauren’s D.A.D. garage in Westchester County N.Y. wordt gerund door curator Mark Reinwald, die tevens meehielp met het ontwerp van de garage (museum is een beter woord), samen met vice-president van Ralph Lauren, Alfredo Paredes en Ralph Lauren zelf.

De expositie in Parijs daarentegen staat onder toezicht van curator Rodolphe Rapetti. Rapetti is tevens hoofd van het franse cultuurfonds (vrij vertaald) en zorgt in die rol dat de franse cultuur gewaarborgd blijft en kunst en andere museumstukken dichtbij de mensen kopen. Hij is tevens auteur van diverse kunstboeken, doceerde o.a. op het Louvre en was directeur van diverse vooraanstaande musea.  Dit geeft temeer aan hoe belangrijk de collectie van Ralph Lauren wordt gezien. Des te meer reden om naar Parijs te gaan en deze 17 auto’s met je eigen ogen te bekijken.

Bedenk daarbij dat het gaat om auto’s die stuk voor stuk op regelmatige basis bereden worden. Het zijn dus geen stilstaande objecten die wegkwijnen omdat ze niet worden gebruikt. Alle auto’s zijn straatlegaal, geregistreerd en altijd klaar om te gebruiken. Bij de D.A.D. garage zit dan ook een echte werkplaats waar diverse mensen werken om de auto’s in topconditie te brengen en te houden.

Lauren heeft er tevens een vergaderruimte ingericht, waar hij na een druk debat even flink kan uitwaaien na afloop in één van de vele auto’s uit zijn collectie. Of simpelweg inspiratie op doen voor een nieuwe modecollectie, want dat heeft hij in ’t verleden al vaker gedaan. Met succes.

Originele artikel: Driving-Fun.com

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Expositie, Objecten

Karel Appel’s Art Car

Art Cars bestaan al decennia lang en staan de laatste tijd aardig in de belangstelling. Mercedes-Benz (Daimler AG) heeft een zeer grote, boeiende kunstcollectie waarin de auto centraal staat, waarover we op cArt House nog veel zullen berichten, maar om een echte Art Car van Mercedes in het echt te zien hoef je niet per sé naar hun museum in Stuttgart. Bij de Nederlandse Mercedes importeur staat namelijk een heus kunstwerk van Karel Appel.

In 1986 vroeg de importeur van Mercedes-Benz in Nederland aan Appel of hij zin had om een Mercedes 190 onder handen te nemen ter ere van het honderdjarig bestaan van de automobiel. Dit verzoek greep Appel met twee handen aan. De auto had geen motor, of aandrijflijn, maar zag er wel uit als een normale auto voordat Appel met kwast en verf het voertuig te lijf ging.

Cobra

Karel Appel was lid van Cobra, waarin kunstenaars uit Copenhagen, Brussel en Amsterdam zich verenigd hadden. Cobra heeft slechts kort bestaan, maar een grote invloed gehad op de moderne kunst. Appel richtte tevens met enkele anderen de Experimentele Groep op.

De gemaakte kunst viel op door het materiaalgebruik. Alles was om te toveren tot kunst, zo bleek. Dit werd in het begin niet overal gewaardeerd, maar het vormde wel de kunstenaar Karel Appel, omdat deze periode zorgde voor internationale erkenning. Sindsdien werkte Appel solo.

“Ik rommel maar wat aan”

Appel werkte vrij heftig, grof en instinctief. Zelf kon hij zijn manier van werken relativeren door te zeggen dat hij maar wat aanrommelde. Dikke klodders verf die hij soms met zijn blote handen, spatels of zelfs met emmers tegelijk aanbracht op doek doen soms inderdaad vrij chaotisch aan. Barbarisme noemde hij dat.

Felle kleuren typisch voor late werken van Appel

Zijn werk oogt abstract, maar toch is zijn werk niet puur abstract te noemen, want altijd zijn er figuren waar te nemen. In latere werken wordt hij, zoals hij zelf zegt, romantischer. Hij gebruikt fellere kleuren dan voorheen, maar in de basis begint hij met de primitieve kleuren, rood, blauw en geel. Deze mengt hij vervolgens tot andere tinten rood, blauw en geel, net zo lang tot ze naar zijn zin zijn.

Zo ook bij de Mercedes 190, waar hij zijn fantasie de vrije loop liet zonder duidelijk vooropgezet plan.  Tegenwoordig zouden we deze stijl onder Abstract Expressionisme scharen. Appel zelf wilde dat de auto niet vanuit het perspectief werd gezien als je naast de auto zou staan, maar dat de auto aan de muur zou worden gehangen zodat de vormentaal in reliëf op je af zou komen.

Exposities

De beschilderde 190 werd voor het eerst gepresenteerd in De Doelen te Rotterdam en stond vervolgens jarenlang in de kelder bij de importeur in Utrecht, totdat deze ging verhuizen naar de nieuwe locatie dichterbij Knooppunt Oudenrijn.

In 2006 stond Appel’s Mercedes op een tentoonstelling bij een Mercedes dealer in Overijssel, waarbij ook kunstenares Mauren Knobben haar werk mocht exposeren. Zij was zelf als kunstenares begonnen na een auto-ongeluk in 2001.  Ondanks haar succes was ze trots dat ze gevraagd was om hier samen naast de net overleden Appel te hangen.

Televisie-station AVRO zond op 28 december 1987 een documentaire uit, waarin Karel Appel wordt gevolgd van de eerste tot de laatste verfklodder op de Mercedes. Hij geeft daarbij zelf commentaar. Daarnaast bracht Mercedes een boek uit dat in gelimiteerde opgave van 700 exemplaren is uitgebracht onder de naam ‘A Sunny Day with loving car’.

Appel noemde zijn creatie namelijk: “A Sunny day with loving car. Yesterday I was a car. Maybe not tomorrow. I want to be an artpiece and not a car anymore.” Een kunstwerk is het, onmiskenbaar een echte Appel en een pracht van een Art Car die het inderdaad verdient om opgehangen te worden aan de muur. Zo zou Appel het gewild hebben.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Film: AVRO

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Abstract, Art Cars, Expressionisme, Moderne Kunst, Objecten