Categorie archief: Urban Art

M-City

M-City

De Poolse streetart kunstenaar Mariusz Waras, beter bekend als M-City, bewerkte deze muur in Valencia met rood, wit en zwarte verf. De kleine auto’s hebben duidelijk de rol gekregen om de flatgebouwen extra groot te doen lijken en alles in het juiste perspectief te zetten. M-City staat bekend om de gigantische oppervlakten die hij met kwast en spuitbus te lijf gaat. Ladders en ‘medewerkers’ zijn voor hem noodzakelijk. Zijn professionele aanpak en unieke stijl zorgen ervoor dat hij veelvuldig wordt gevraagd om een kale muur te komen verfraaien. Zijn streetart is inmiddels wereldwijd te bewonderen.

Vrijwel al zijn werk is herkenbaar door de gebouwen en wolkenkrabbers die hij doorgaans in overvloed op de muren schildert. Machines en locomotieven zijn ook een specialiteit van hem, maar auto’s zag ik nog niet eerder, maar op de foto hieronder zie je een lopende band waar busjes worden gemaakt en op de muurschildering onderaan zie je duidelijk dat er een auto op z’n kop ligt. Toevallig zijn het alledrie werken waarin hij naast zijn gebruikelijke zwart en wit ook nog kleur heeft toegepast.

MCITY1

Mariusz Waras

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Graffiti, Moderne Kunst, Streetart, Urban Art

Graffiti artist Resto

In België is veel leegstaand industrieel erfgoed omdat er weinig wordt gesloopt en nog minder wordt gerestaureerd. Krakers, urbex fotografen en graffiti artiesten maken gretig gebruik van de fotogenieke, mysterieuze locaties. Enkele werken van graffiti spuiter ‘Resto‘ vielen mij op. Niet alleen in België trouwens, want graffiti artiesten laten zich geen grenzen opleggen natuurlijk.

Deze Belgische artiest Resto gebruikt namelijk meerdere malen vreemde auto’s als lijdend voorwerp.  Cartoonesk oogt zijn werk, waarbij een link naar de Amerikaanse Hot Rod en Car Culture zichtbaar is. Zonder direct Hot Rods te zien zoals we die daar kennen.

Wel zie je naast de stijl vooral ook de opgevoerde motoren uit de motorkappen puilen. Opvallend voor een land waar je aan auto’s nauwelijks iets mag aanpassen door strikte regels omtrent motortuning.

Het werk van Resto oogt doorgaans kleurrijk, bizar en grappig. Een schril contrast met de leegstaande panden, betonnen muren en oersaaie gesloten zijgevels waar ze op zijn gespoten. Een uitzondering vormt dit grijze busje hieronder.

Het mooie van graffiti is dat er vaak wordt samengewerkt. Niet alleen zijn er de ongeschreven regels binnen het graffiti wereldje (wanneer mag je over andermans ‘werk’ heen spuiten en wanneer niet?), ook zie je iets wat je in weinig andere vormen van kunst ziet. Men vult elkaar letterlijk aan. Hieronder zie je het werk van enkele graffiti artists die samen met Resto enorm grote, kleurrijke graffiti hebben opgezet. Zo is dit werk samen gemaakt met Buë.

Zelf houd ik enorm van architectuur en oude gebouwen en veel graffiti vind ik simpelweg asociaal. Tags voegen niets toe en artistiek, mooi of maatschappelijk betrokken oogt ’t veelal niet. Territoriumdrift verafschuw ik, want dat is iets voor beesten. Wij leven in een wereld waarin we dingen delen en daarom hink ik op twee gedachten. Stellen wij onze muren beschikbaar aan kunstenaars, zoals deze Resto? Moet graffiti verboden worden? Moet je graffiti legaliseren, omdat het kunst is?

Volgens mij moet je het vooral zo laten zoals ’t is. De spanning is één van de drijfveren voor dit soort kunstenaars om door te gaan met hun werk en zichzelf te blijven ontwikkelen. Als het resultaat uiteindelijk gewaardeerd wordt en een werk mag blijven, dan voegt dat iets toe aan onze wereld. Tegenwoordig wordt die waarde zelfs in geld uitgedrukt.

In steden als London gaan stukje bespoten muur voor hoofdprijzen weg. Graffiti artiesten worden beroemd en trekken verzamelaars. Het werken in opdracht is dan ook iets dat veel graffiti artiesten voorziet van een inkomen.  Daar is niets mis mee, maar soms slaat men door, zoals zovaak bij verzameldrift. Pure speculatie verpest de markt. De wereldberoemde Bansky heeft een prachtige, ironische film gemaakt over het vercommercialiseren van graffity als kunst voor de happy few.

Hieronder zie je tenslotte nog het resultaat van de samenwerking tussen Zosen, Kenor, Gola, Ualicio, Never2501 en Resto. Dit werk is gemaakt te Bassano del Grappa in Italië. Zoek resto’s auto.

1 reactie

Opgeslagen onder Graffiti, Streetart, Urban Art

Heidelberg Project (Saab 96 Art Car)

Detroit is een boeiende en fotogenieke stad. De verpaupering, het verval en de criminaliteit zijn overal zichtbaar en hebben de stad er niet beter op gemaakt. Bewoners van Suburbia kunnen wel een sprankje hoop gebruiken, zeker nu de autoindustrie Motown heeft verlaten. Er is hoop, want er ontstaan nieuwe initiatieven en jonge professionals hebben de stad herontdekt.  Wellicht dat het Heidelberg Project een klein zetje heeft gegeven.

In 1986 begon de kunstenaar Tyree Guyton met familie en buurtbewoners aan een levendig kunstproject rond zijn ouderlijk huis in Heidelberg Street. De vrijstaande huizen in de straat waren in verval geraakt, de criminaliteit rees de pan uit (3 broers van Tyree werden doodgeschoten). Nu is het Heidelberg Project één van de bekende toeristische trekpleisters van Detroit, dit jaar bestaat het kunstproject 25 jaar en dat wordt gevierd.

Tweede leven als kunstobject

Toeristen, groepen scholieren en kunstliefhebbers kunnen genieten van een vrolijk geheel, opgebouwd uit vanalles dat sinds 1986 voorhanden was.  Oude kleding, afgedankte schoenen, speelgoed, winkelwagentjes een hoop verf en oude bouwmaterialen werden beschilderd, beplakt en in een langdurig creatief proces omgetoverd tot kunst (en kitsch). Ook de huizen en wrakken van bussen en auto’s kregen een tweede leven als objecten die een geheel vormen met de rest.

Het geheel oogt op een vriendelijke wijze rommelig, maar het inspireert velen die Heidelberg Street bezoeken. Loop een paar meter de straat door en je ziet de vergane glorie zoals het sinds 1986 ook al zichtbaar was, maar de mensen beginnen langzaam aan waarde te hechten aan hun straat, hun tuin en hun huis. Aan het einde van de straat zijn nieuwe projecten en knapt de buurt zichtbaar op, kijk maar eens met Google Streetview. Het Heidelberg Project inspireert en stimuleert anderen om de toekomst zonniger tegemoet te zien.

Voor de Saab 96 die naast het ouderlijk huis van Guyton stond was weinig hoop meer. Restauratie van dit soort auto’s was en is voor bewoners van Motown geen vanzelfsprekendheid. De Saab 96 stond simpelweg weg te rotten, zoals zoveel auto’s dat in Amerika en Canada doen op het terrein van hun baasje.

Koperdieven

Tyree beplakte de Saab 96 met koperen platen, en munten (Pennies). Ze zitten vast met lijm en de auto staat er al jaren, dus er zijn wat muntjes ‘afgevallen’. De Saab heeft de uitstraling van een heuse Rat Look, een rage die pas de laatste jaren echt populair is. Dat komt onder andere door de White wall banden, evenals de verweerde lak en lijmresten die tussen het koper door zichbaar zijn. De voorbumper is verwrongen en roestig, de radiateur heeft, door de grill heen gezien, zijn beste tijd gehad. De wieldoppen hebben vliegroest.

Door de druppelvorm van het originele ontwerp heeft auto een nog organischer geheel gekregen, die met alle objecten en kleurrijke huizen op de achtergrond goed past in zijn omgeving.

Deze Saab 96 is inmiddels een cult-object geworden. Noem het kunst, noem het zonde van de auto, Tyree Guyton’s creatie trekt wel Saabliefhebbers naar Detroit en dat heeft zelfs General Motors niet voor elkaar gekregen.

Zoek alle auto’s:

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Art Cars, Moderne Kunst, Objecten, Streetart, Urban Art